Merhaba.=)

Bu benim ilk blogum değil,ama diğer bloglarıma hiç ciddi anlamda yazmamıştım.Bu blogla başlamak istiyorum artık.

Bir insan neden blog açar ki?

Bazı şeyleri arkadaşlarımızla, ailemizle yakın çevremizle falan paylaşırız işte.Paylaşmak ister insan;mutluluğunu,sıkıntısını,hüznünü,yalnızlığını.Mutluluk çoğalır,sıkıntı azalır,hüzün yok olur,yalnızlık da biter.Her şey paylaştıkça güzeldir sanki.

Fakat bazı şeyleri yakınlarımızla paylaşamayız. Çünkü herkesin belirli bir bakış açısı, bir tarafı vardır hayatta. Bunlara göre yorum yapar, eleştirir, çözüm getirir insan.İşte o bazı şeyleri tanımadığımız,görmediğimiz,bakış açısını ve düşüncelerini hiç bilmediğimiz insanlarla paylaşmak daha kolay gelir bize.Ki doğrudur da bu.Alışılmış duvarların ardını görmek,duymak gibidir.Farklıdır,ve bu da hayatımızı farklı kılar.

Bloglar da bunun için var sanırım. Henüz çok yeniyim ama bir yerlerden başlamak gerek yazmaya. Artık bende yazıyorum, hiç yazmadığım kadar...

Merhaba... =)

Küçük bir videoyla başlamak istedim paylaşmaya.Çok sevmiştim bunu.Anlayana,ana fikri kavrayana çok şey anlatıyor bence.Yukarı Bak filmi çıktığında çok da ilgimi çekmemişti,normal bir çizgi film gibi işte demiştim.Ama bunu izledikten snra çizgi filmlerin bile kendi dünyalarında çok şey anlattığını keşfettim.Ne kadar çok mesaj veriliyormuş halbuki..Videodaki Carl ve Ellie'nin tanışma hikayesi de vardı fakat onu bulamadım.Ben yine de bildiklerimi söyleyeyim de video anlam kazansın.İkisi küçük çocukken tanışmışlar,bazı hayalleri varmış işte; o ev gibi.. Birbirlerini hiç bırakmamışlar...